Informacja Administratora

Na podstawie art. 13 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych), Dz. U. UE. L. 2016.119.1 z dnia 4 maja 2016r., dalej RODO informuję:
1. dane Administratora i Inspektora Ochrony Danych znajdują się w linku „Ochrona danych osobowych”,
2. Pana/Pani dane osobowe w postaci adresu IP, są przetwarzane w celu udostępniania strony internetowej oraz wypełnienia obowiązków prawnych spoczywających na administratorze(art.6 ust.1 lit.c RODO),
3. jeżeli korzysta Pan/Pani z odnośnika na stronie będącego adresem e-mail placówki to zgadza się Pan/Pani na przetwarzanie danych w celu udzielenia odpowiedzi,
4. dane osobowe mogą być przekazywane organom państwowym, organom ochrony prawnej (Policja, Prokuratura, Sąd) lub organom samorządu terytorialnego w związku z prowadzonym postępowaniem,
5. Pana/Pani dane osobowe nie będą przekazywane do państwa trzeciego ani do organizacji międzynarodowej,
6. Pana/Pani dane osobowe będą przetwarzane wyłącznie przez okres i w zakresie niezbędnym do realizacji celu przetwarzania,
7. przysługuje Panu/Pani prawo dostępu do treści swoich danych osobowych oraz ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania lub prawo do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania,
8. ma Pan/Pani prawo wniesienia skargi do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych,
9. podanie przez Pana/Panią danych osobowych jest fakultatywne (dobrowolne) w celu udostępnienia strony internetowej,
10. Pana/Pani dane osobowe nie będą podlegały zautomatyzowanym procesom podejmowania decyzji przez Administratora, w tym profilowaniu.
zamknij

Erasmus+ Młodzież

Fundacja "Arbuzy"’ zabrała kolejnych pięcioro uczniów na wymianę Erasmus+ Młodzież do Włoch. Tym razem byli to Michalina, Milena, Filip, Igor i Wiktor, uczniowie klasy IV biologiczno-chemicznej (M). Bez mundurka współtworzą grupę folklorystyczną "Wsioki", którą założyli z własnej inicjatywy wraz z rówieśnikami z Tomaszowa i okolic.

Tematem mobilności 9-20 listopada 2026 była Pokojowa Młodzież/Peaceful Youth. W Capranica spotkali się młodzi ludzie z Rumunii, Grecji, Ukrainy, Hiszpanii, Polski i Włoch. W składzie  ostatniej było dwóch studentów z Kirgistanu i jeden z Indii, można więc powiedzieć, że był to projekt euroazjatycki.

Pierwszą część projektu spędziliśmy poznając uczestników i organizatorów, zapamiętując imiona, wprowadzając stopniowo temat pokoju i wojny. Kijowska młodzież dzieliła się swoimi wojennymi doświadczeniami z kraju, do którego po projekcie musieli wrócić. My dzieliliśmy się z nimi swoim spojrzeniem na świat. 

Kolejną częścią Peaceful Youth były warsztaty, podczas których w sposób nieformalny analizowaliśmy powody i skutki wojen, przekładaliśmy je na język teatru. Uczyliśmy się słuchać i wyrażać co czujemy i myślimy. Takiego czasu na zastanowienie brakuje podczas "normalnego" życia, a przydałby się każdemu z nas. Warsztaty otwierały uszy, oczy i serca.

Uczestnicy nie byli przekonani czy sprostają wyzwaniu trzeciej części projektu, a mianowicie przedstawieniu dla dzieci z lokalnej szkoły podstawowej i dwóch przedszkoli. Przełożenie rezultatów naszych warsztatów na język zrozumiały dla bardzo małych dzieci było niełatwe, ale okazało się możliwe. Efekt był niezmiernie wzruszający. Pokazanie naszej pracy dzieciakom wywołało w nas emocje, których się nie spodziewaliśmy.

Na projekcie spędziliśmy 10 dni i nocy. Dni rozpoczynały się o 10.00 a kończyły często późną nocą lub ranem. Niektórzy decydowali się nie jeść śniadania, ale wszyscy obowiązkowo brali udział w zajęciach następnego dnia. Każdego dnia inna grupa pomagała w przygotowaniu stołówki do posiłków. Inny kraj prezentował się i angażował uczestników w gry i zabawy podczas wieczoru kulturowego. Nie było jak w szkole, ale było pracowicie i po angielsku 24/7.

Pogoda nas nie rozpieściła. Szczęśliwie w dni, które podróżowaliśmy nie padało. W pozostałe poznaliśmy różne oblicza deszczu. Niedowierzaliśmy, że taka pogoda może być we Włoszech. To drugi już projekt, podczas którego było szaro i ponuro na zewnątrz.

Projekty Erasmusa udowadniają, że należy zaufać procesowi. Działa za każdym razem. Trzeba tylko, lub aż, wyjść ze swojej strefy komfortu. Odważyć się mówić, rozmawiać z innymi. Przez 10 dni żyliśmy w bańce, którą było nam bardzo trudno opuścić. Każdy przywiezie ze sobą inne wspomnienia i doświadczenia, które zaowocują w przyszłości.  Wiedzą o tym ci, którzy byli z Fundacją na Erasmusie+ Młodzież. A kilka ich już było.

Niewyspani, ale zadowoleni wracamy do kraju, do obowiązków i do życia sprzed Erasmusa. Europa ma dla nas twarz uczestników Peaceful Youth. Kolejne wyjazdy już wkrótce dzięki Fundacji Sojuszników II Liceum "Arbuzy".

Renata Radzikowska

 

Podczas projektu mieliśmy możliwość nie tylko poznać inne kultury oraz promować pokój na świecie, ale również mogliśmy ulepszać swoje umiejętności miękkie poprzez współpracę z innymi ludźmi i lepsze poznanie siebie. To, co zyskaliśmy na Erasmusie, nie jest tylko wspomnieniem, ale czymś, co wpływa na naszą przyszłość i nasze możliwości.

Liczyłem, że na Erasmusie poznam fajnych ludzi, z którymi będzie można miło spędzić czas, no i niektórzy nie sprostali oczekiwaniom, ale były też wyjątkowe osoby, które bardzo umiliły mi ten projekt. Myślę, że za niektórymi będę strasznie tęsknić i liczę, że przynajmniej najważniejsze relacje pozostaną ze mną, mimo że projekt się skończył.

Jestem również pozytywnie zaskoczony, jaką dobrą renomę ma Polska za granicą. W kółko słyszałem, że ktoś był w Polsce i bardzo się mu podobało, że ktoś ma plany, aby pojechać do Polski albo że ktoś bardzo by chciał tam kiedyś pojechać. Bardzo się cieszę, że my mogliśmy jeszcze bardziej podnieść opinię o Polsce pośród osób na Erasmusie dzięki naszemu wieczorowi oraz temu, jak się zachowywaliśmy wobec innych.

Cały ten projekt niestety zleciał mi bardzo szybko, ale myślę, że to właśnie świadczy, jak dobrze był to spędzony czas, mimo że napotkaliśmy trochę przeszkód.

Filip Majchrowski

 

 

Podczas projektu nauczyłam się jak uciec przed wtykiem amerykańskim czy jak przeżyć lot w wełniaku oraz byłam atrakcją turystyczną dla zwiedzających Watykan. Pogoda była deszczowa ale nigdy nas nie przemoczyło. Kupiliśmy dużo pamiątek i smacznego włoskiego jedzonka a Brutus stał się bohaterem przedszkolnego przedstawienia.

Milena Wolniewicz

 

Jestem wdzięczny, że mogłem wziąć udział w projekcie Erasmus we Włoszech. To był naprawdę niesamowity czas, pełen śmiechu, nowych doświadczeń i chwil, których nie zapomnę.

Cieszę się, że z koleżankami i kolegami mogliśmy zaprezentować polską kulturę

i nasze ludowe stroje nie tylko podczas projektu, ale również na ulicach Rzymu. Byliśmy większą atrakcją niż samo Koloseum czy Bazylika Świętego Piotra!

Największą wartością byli jednak ludzie, których poznaliśmy, nowe znajomości, kultury i wspomnienia. Brak snu, a właściwie jego śladowe ilości, oraz kolejny, kolejny i jeszcze jeden taniec oberka również nie stanowiły żadnego problemu.

To doświadczenie zostanie ze mną na całe życie. Jestem szczęśliwy, że mogłem być częścią tego wszystkiego, i mam nadzieję, że jeszcze nie raz będę miał okazję przeżyć podobną przygodę. Dziękuję za wszystko!

Igor Warda

 

W Viterbo stwierdziliśmy, że genialnym pomysłem będzie uruchomienie organów w katedrze – a ja oczywiście musiałem sobie na nich zagrać. Niezapomniany był również wieczór polski, podczas którego występowaliśmy w strojach ludowych, uczyliśmy obcokrajowców naszych tańców ludowych i przyśpiewek, które robiły furorę przez cały wyjazd. Podczas wyjazdu nakręciliśmy średniometrażowy film tragikomiczny „Capo di tutti frutti”, inspirowany „Ojcem chrzestnym” i „Światem według Kiepskich”, z którego cały Erasmus cisnął bekę, a jednocześnie uważał go za wybitne dzieło europejskiej kinematografii. Dla mnie szczególnie ważne były rozmowy z Ukraińcami o ich wojennych przeżyciach, które poszerzyły moje spojrzenie na wojnę za naszą wschodnią granicą.

Wiktor Zbaraszewski

 

Projekt Erasmus był jednym z najcudowniejszych doświadczeń mojego życia. Spędziłam kilkanaście dni we Włoszech tworząc silne relacje międzyludzkie i wspaniałe wspomnienia. Uważam, że zajęcia bardzo pomogły w integracji i miałam szansę poznać wszystkich po trochu oraz z nimi współpracować, co zaowocowało bardzo wymownym występem dla dzieci z przedszkola i szkoły podstawowej.

Ponad to, wieczory kulturalne poszerzyły moją wiedzę na temat innych narodowości i ich tradycji. Taniec, śpiew, próbowanie przeróżnych przysmaków było z pewnością czymś nowym i rzadko spotykanym. Wieczór polski również był wyjątkowy. Wystąpienie w strojach ludowych, wspólny taniec i uczenie wiejskich przyśpiewek było niezapomnianym przeżyciem nie tylko dla nas, ale dla każdego który mógł tego doświadczyć.

Jest jeden ogromny minus - po tych 12 dniach trzeba wrócić do codzienności i pogodzić się z tym, że na co dzień już nie będzie możliwości się spotkać z tymi ludźmi, powspominać poprzedni wieczór i pogadać o głupotach. Na koniec napisaliśmy sobie listy . To właśnie to kilkanaście zdań i konieczność rozstania się z ludźmi, którzy stali się bardzo bliscy mojemu sercu w krótkim czasie, wylały ze mnie mnóstwo łez i dały do zrozumienia jak bardzo zadowolona jestem z tego wyjazdu.

Pomimo wielu problemów jak konieczność dzielenia łazienki z 6 osobami, spania w śpiworach czy komplikacji przy pakowaniu walizki, powtórzyłabym tą przygodę raz jeszcze z ogromną chęcią. Nasza szkoła ma ogromne szczęście, ze może uczestniczyć w takich projektach.

Michalina Gogól